REACH-IT
<p>Jansen, geboren in 1951, werkt sinds maart 1987 bij constructiebedrijf Bus. Eerst als constructeur plaatwerk, maar sinds 1995 als hoofdconstructeur. In het bedrijf wordt er in teams aan een project gewerkt. De hoofdconstructeur stuurt twee tot vijf constructeurs aan, afhankelijk van de omvang van een project. Vanaf april 1997 tot aan het eind van zijn dienstverband in 2005 is Jansen regelmatig arbeidsongeschikt wegens spanningsklachten. Hij wil schadevergoeding en wijt de klachten aan het werk. De kantonrechter wijst de vordering af en de werknemer gaat in beroep.</p>
<p>Een benadering gaat er vanuit dat de bhv'ers de risico's in hun bedrijf moeten kennen en meer niet. Dat betekent een beperkte, inhoudelijke opleiding. Enkelen krijgen een aanvullende opleiding tot ploegleider of hoofd bhv om leiding te geven. Een andere benadering gaat uit van een <span class="NADRUK">al round</span>-opleiding van de bhv'er. Beide hebben voor- en nadelen. De eerste benadering heeft als voordeel dat niemand meer leert dan noodzakelijk, wat tijd en kosten scheelt. Als nadelen zijn te noemen dat een minimale opleiding van bhv'ers ervoor zorgt dat de kennis eerder wegzakt, dat de bhv'er minder gemotiveerd is en dat er bij uitval van de leidinggevende in de bhv veel tijd verloren gaat met het organiseren van de hulpverlening als anderen dat niet geleerd hebben.</p>
<p>Aan de bhv zijn wettelijke eisen gesteld. Doel van die eisen is de veiligheid van personeel en aanwezige derden waarborgen. De invulling van een bhv-organisatie is dan ook vaak alleen daarop gericht. Voor het presteren van een bhv-organisatie ten behoeve van de bedrijfscontinuiteit bestaan geen wettelijke eisen. Vanuit het oogpunt van de wetgever is dat een keus van de ondernemer. Er is hier een directe parallel te trekken met de bouwregelgeving voor brandveiligheid: voor de wetgever is het alleen zaak dat de aanwezigen kunnen vluchten. Wie wil voorkomen dat zijn bedrijf afbrandt, moet daar zelf in investeren. De consequentie is dat bij veel bedrijven de verplichte bhv-organisatie helemaal los staat van de vrijwillig opgerichte bedrijfsnoodorganisatie. Vanuit het oogpunt van efficiency en effectiviteit is dit niet optimaal. Het ligt voor de hand om het bhv-personeel in te zetten als kern van een flexibele bedrijfsnoodorganisatie. Dat is tegelijkertijd motiverend voor de bhv'ers en kosteneffectief voor het bedrijf.</p>
<p>Want er is op 1 januari wel degelijk iets veranderd. Luister naar NS-voorlichter Michiel Jonker: 'Stel, jij zit in de trein. Zonder kaartje, zonder geld, zonder identiteitsbewijs. En op het moment dat de conducteur komt, vertel je hem heel beleefd dat je niet van plan bent te betalen en dat je bij een volgend station zult uitstappen. Als je vroeger iemand trof met een geweldsbevoegdheid, kon die je fysiek tegenhouden.' En juist dat mag nu niet meer. Jonker: 'De conducteur moet in een andere coupe bellen naar de veiligheidscentrale. Daar sturen ze een van de landelijke mobiele teams naar het goede station om je aan te houden. Bovendien kunnen ze in die centrale zien of er op het betreffende station een camera hangt en die met een druk op de knop bijschakelen. Dan kunnen we achteraf precies zien wat er is gebeurd.'</p>