Blogs

Na verkiezingen verandert er meer dan zetelaantallen. Een andere politieke koers raakt ook arbeid en toezicht. Regelgeving, efficiëntere inzetbaarheid, druk op kostenbesparing en snelheid.

Onlangs was het weer eens zover: het zoveelste bedrijf vierde op LinkedIn het bereiken van een trede op de Veiligheidsladder. Ik moet dan altijd op mijn handen zitten, want anders ga ik sarcastische commentaren plaatsen. Of misschien het bericht als 'misinformation' melden.

Volgens de Nederlandse Gezondheidsraad sterven er ieder jaar circa 1.100 mensen aan mesothelioom en asbestgerelateerde longkanker. Volgens buitenlandse statistieken kan dit cijfer voor ons land wel 4 keer zo hoog liggen. Namelijk als daarin ook andere vormen van asbestgerelateerde kankers zijn inbegrepen die wij in onze eigen statistieken - tot mijn bevreemding - niet meerekenen.

Een tijdje geleden was in het nieuws dat een medewerker van uitzendbureau Timing in conflict was geraakt met haar werkgever. De aanleiding: ondanks haar burn-out had deze medewerker een festival bezocht en daarvan een foto op Instagram geplaatst.

In de wereld van arbeidsveiligheid doen we graag alsof alles meetbaar, bestuurbaar en verklaarbaar is. Maar wie goed kijkt, ziet dat er minstens zoveel energie gaat naar het platwalsen van problemen met woorden als naar het daadwerkelijk oplossen ervan.

De woorden die we kiezen, bepalen hoe we leren van incidenten. Soms zonder dat we het doorhebben. David van Valkenburg daagt ons uit tot zelfreflectie.

We werken in een rechtsstaat. Gelukkig maar - zonder regels zou ons vak van bedrijfsarts al snel veranderen in een potje Mario Kart zonder remmen. Maar regels alleen maken ons werk droog en voorspelbaar. De échte magie zit juist in datgene wat niet in protocollen te vangen is.

Tijdens een bezoek aan een bedrijf met circa 800 medewerkers, hoorde ik dat daar slechts 1 preventiemedewerker was aangesteld. Natuurlijk, in principe voldoe je hiermee aan artikel 13 van de Arbowet. Maar haal je in dit geval wel het maximale uit de preventiemedewerker?

Binnen de veiligheidskunde en arbozorg wordt preventie traditioneel als het hoogste goed gezien. Zoals het spreekwoord (met betrekking tot een ander, verwant vakgebied) zegt: 'Voorkomen is beter dan genezen'.

Zet een kleuter aan de hete olie in een frietkraam en iedereen vindt dat meteen een stom idee. Maar een 15-jarige? De Arbeidsinspectie vond ook dat niet oké. Die verbood het Jasmijn, die haar eigen zaak runde. Want tja, nog geen 16.