Poolse uitzendkracht valt van dak
<p>De aannemer vindt dat hij geen werkgever is en dus zijn zorgplicht niet heeft geschonden. Er waren instructies gegeven, maar die zijn door de Pool in de wind geslagen. De rechter stelt dat het rapport van de Arbeidsinspectie uitwijst dat het ongeval is veroorzaakt door een ondoelmatige voorziening tegen het aanwezige valgevaar. Gebleken is dat de man, die al jaren in Nederland verbleef, de Nederlandse taal nauwelijks machtig was. Ook is niet aangetoond dat beide werkgevers aan hun zorgplicht van artikel 7:658 BW hebben voldaan. </p>
<p>De kantonrechter en het gerechtshof wijzen haar vordering af. Beide instanties zijn van oordeel dat het ongeval niet heeft plaatsgevonden in de uitoefening van de werkzaamheden en ook dat er geen sprake is van aansprakelijkheid op grond van goed werkgeversschap. Ook toepassing van de redelijkheid en de billijkheid leidt niet tot een ander oordeel. </p>
<p>In januari 2006 wordt de man zelf arbeidsongeschikt. De bedrijfsarts stelt vast dat het om psychische klachten gaat die voor een deel worden veroorzaakt door de administratieve rompslomp verbonden aan het werk. De re-integratie verloopt niet voorspoedig, en de werknemer meldt zich eind maart 2007 weer volledig arbeidsongeschikt. </p>
<p>Het Openbaar Ministerie gaat over tot vervolging. Het OM verwijt de werkgever dat hij de werknemer handelingen heeft laten uitvoeren waarvan hij wist of kon weten dat die ernstige gezondheidsschade of zelfs dood ten gevolge konden hebben (art. 32 Arbowet). </p>
<p>De werknemer vordert schadevergoeding van zowel zijn eigen werkgever als van het inlenende bedrijf. De kantonrechter verwijst naar een eerdere uitspraak van de Hoge Raad van 11 november 2005 (JAR2005, 287). Daarin ging het om een gevaarlijke machine met een opening waarin een werknemer zijn vingers kon steken, terwijl die opening eenvoudig afgeschermd had kunnen worden. Ook in deze zaak is gebleken dat het inlenende bedrijf na het ongeval is gaan werken met een machine waarin de eventueel gevaarlijke openingen nu wel zijn afgeschermd. Daarvoor is een tunnelconstructie gebruikt. </p>
<p>Jansen wijt deze klachten aan zijn werk en wil schadevergoeding. Hij vindt dat er sprake is van een abnormaal hoge werkdruk en dat hij in vergelijking met zijn collega's onredelijk zwaar belast werd. Hij verwijst daarbij naar de RI&E's uit 1994 en uit 1999 en de PAGO uit ditzelfde jaar. De kantonrechter wijst de vordering af. </p>
<P>Omdat een deel van de te laden platen is weggewaaid, komt de werknemer van het tuinbouwbedrijf van zijn heftruck af om de stapel platen in de vrachtwagen goed te leggen. Op dat moment slaat de deur van de vrachtwagen door een harde rukwind weer dicht en komt met een klap tegen zijn hoofd. De werknemer loopt hierdoor letsel op en vraagt vergoeding van zijn schade. </P> <P>Kantonrechter en gerechtshof wijzen de vordering af en de werknemer gaat in cassatie. De Hoge Raad stelt voorop dat art. 7:658 BW niet beoogt een absolute waarborg te scheppen voor bescherming tegen gevaar. Wel moet de werkgever op grond van dit artikel die maatregelen nemen die redelijkerwijs nodig zijn om te voorkomen dat de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden schade lijdt. Het hof heeft terecht geoordeeld dat van een werkgever niet kan worden verlangd dat hij maatregelen neemt tegen het gevaar van een openstaande laaddeur die dichtklapt door de wind. En zelfs niet dat hij instructies geeft om dit specifieke risico te beperken. </P> <P>Het gevaar dat een openstaande laaddeur wegens harde wind dichtklapt, is ook bij niet-gewaarschuwde mensen voldoende bekend. Dat staat los van de ernst van de gevolgen. Dat er ernstige schade kan optreden, zoals in dit geval, betekent nog niet dat de werkgever daardoor verplicht is maatregelen te nemen om die schade te voorkomen. De vraag welke verplichtingen daadwerkelijk nodig zijn, moet aan de hand van alle omstandigheden van het geval worden beoordeeld. Het beroep wordt verworpen.</P>

<p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Dat het stanleymes nooit zo scherp had mogen zijn, waardoor Gerrit zijn pols half door kon snijden is mij ook duidelijk. Maar waarom sneed hij die rubber strip op die manier af? Dat had natuurlijk nog nooit iemand hem verteld. Want waarom zouden we? Stel je voor dat we ook nog iets aan opleidingen, en voorlichting en instructie moeten gaan doen. Het moet niet gekker worden. </p>
<p>Met als gevolg dat deze klem raakt tussen de dubbele achterwielen, de slang wordt meegetrokken en ook de bouwhekken worden meegesleurd. Een van die hekken ramt een stapel liftgeleiders. Die gaan schuiven en komen ten slotte terecht op een liftmonteur die daardoor zijn been breekt. De Arbeidsinspectie stelt een onderzoek in. Omdat het bouwbedrijf al eerder is beboet, gaat het Openbaar Ministerie over tot strafvervolging van de werkgever wegens overtreding van art. 10 Arbowet '98. </p>
<p>Die heeft haar op ongepaste wijze onder druk gezet om het werk volledig te hervatten. Als ze in oktober 2006 haar eigen werk weer volledig wil en kan doen, weigert de werkgever dat omdat haar functie aan een collega is vergeven. Zij is uit haar functie van baliecaptain gezet. Zij mag dat werk nog wel doen in een andere vestiging. Maar ook omdat dit ruim drie uur reizen per dag betekent, wijst ze dit voorstel van de hand. Na een nieuwe ziekmelding wegens spanningsklachten vraagt de werkgever in augustus 2007 om ontbinding van de arbeidsovereenkomst, zonder toekenning van een vergoeding. </p>