Bij de loodgieter lekt de kraan… (1)
<p>Auteur: Aart Kraak</p>
<p>Auteur: Aart Kraak</p>
<p>Auteur: Arthur MacGillavry</p>
<p>Auteur: Rob Poort</p>
<p>Auteur: Joris</p>
<p>Auteur: Vincent Vrooland</p>
<p>Auteur: Arthur MacGillavry</p>
<p>Auteur: Rob Poort</p>
<p>Auteur: Joris</p>
<p>Begin juli 2000 valt zij uit met hardnekkige benauwdheidsklachten. Later raakt zij volledig arbeidsongeschikt en de arbeidsovereenkomst wordt met toestemming van het CWI in april 2003 opgezegd. Er is sprake van een medische voorgeschiedenis: de secretaresse is sinds 1984 onder behandeling van een longarts vanwege luchtwegproblemen (astma en chronische bronchitis) en kampt daarnaast met allergieen. De vrouw stelt haar werkgever aansprakelijk voor haar gezondheidsklachten. Kantonrechter en gerechtshof wijzen de vordering toe. Het gerechtshof heeft een longarts benoemd om het causale verband tussen de klachten en de werkzaamheden te onderzoeken.</p>
<p>Volgens het FOA is er sprake van een blijvende discrepantie tussen de arbeidsbelasting in de functie van politiesurveillant en de gezondheidstoestand van de werknemer. Omdat er geen passende functie is, krijgt hij in augustus 2006 eervol ontslag wegens ziekte. Beroep en bezwaar bij de rechter zijn vergeefs en de werknemer gaat in hoger beroep. De Centrale Raad van Beroep overweegt dat aan een ambtenaar ontslag kan worden verleend wegens ziekte. Maar dat mag pas als na zorgvuldig onderzoek blijkt dat bij het eigen korps of bij een andere werkgever geen passende arbeid te vinden is.</p>
<p>Hij schreeuwt dat hij de baas is, dat hij bepaalt wat er gebeurt en slaat daarbij met zijn vuist op tafel. De vrouw ervaart dit gedrag als kwetsend en respectloos en dient op 14 juli een klacht in bij de Klachtencommissie Ongewenst Gedrag van de Gemeentelijke Overheid. Het afdelingshoofd erkent dat hij tijdens het bewuste overleg boos is geworden, maar niet dat hij met zijn vuist op tafel heeft geslagen. Achteraf vindt hij het vervelend dat hij kwaad is geworden. Daarom heeft hij de volgende dag zijn excuses aangeboden en voorgesteld het uit te praten. Maar de vrouw had toen al besloten een klacht in te dienen. </p>
<p>Daar komt bij dat de werknemer enkele malen, zonder bericht, niet op het spreekuur van de bedrijfsarts verschijnt. Als de bedrijfsarts uiteindelijk contact opneemt met een neuroloog van het ziekenhuis, blijkt dat de werknemer daar niet bekend is. Na enige gesprekken, waarin de werkgever de werknemer om opheldering verzoekt, volgt in oktober ontslag op staande voet. Redenen: de werknemer was onwettig afwezig, heeft de werkgever voorgelogen, heeft het vertrouwen ernstig beschaamd en gehandeld in strijd met goed werknemerschap. </p>
<p>Bij bezoek aan clienten en bij (over)werk thuis gebruikt zij een door de werkgever beschikbaar gestelde laptop. Eind 1997 krijgt zij klachten aan haar arm, waarna zij in overleg met haar huisarts haar werkgever om vermindering van de werkdruk vraagt. Maar zij vindt geen gehoor. In maart 1998 valt zij uit met ernstige pijn en verkrampingen in nek, schouders, armen en handen. Later wordt rsi vastgesteld. </p>
<p>Bezwaar van de werkgever bij de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) haalt niets uit, maar beroep bij de rechtbank heeft succes. De rechtbank vindt dat niet is bewezen dat de Tabakswet is overtreden. De enkele constatering dat de rookabri's niet voldoen aan de wettelijke eis dat ze afgesloten horen te zijn, is onvoldoende. In het proces-verbaal had ook de mate van blootstelling aan tabaksrook vermeld moeten worden.</p>
<p>De man vraagt vervolgens op advies van zijn gemachtigde een deskundigenoordeel bij het UWV aan. Daar komt uit dat de werkgever aan de arboarts had moeten voorleggen dat de werknemer het werk te zwaar en niet aangepast vond. De werknemer vordert doorbetaling van loon.</p>
<p>De kantonrechter stelt vast dat discriminatie nogal ongrijpbaar is en vaak te snel wordt afgedaan als zijnde niet waar. De vrouw heeft een aantal voorbeelden genoemd, waarin zij met discriminerend gedrag werd geconfronteerd. Die voorbeelden heeft de werkgever onderzocht, maar dat leverde niets op. De werkgever heeft daaruit de onjuiste conclusie getrokken dat er geen sprake is geweest van discriminatie.</p>
<p>Op 7 december 2006 schrijft de bedrijfsarts van de arbodienst aan de werkgever dat hij een werknemer, die sinds 15 maart 2005 arbeidsongeschikt was, nog steeds geheel arbeidsongeschikt acht. Op 26 januari 2007 laat de bedrijfsarts de werkgever weten dat de brief van 7 december niet klopte met het oordeel dat hij de dag ervoor - dus op 6 december 2006 - had opgesteld, namelijk dat de werknemer niet meer volledig arbeidsongeschikt was en met andere, aangepaste werkzaamheden kon starten. Door een copy-past fout was in de brief van 7 december per abuis de conclusie uit een andere brief overgenomen. </p>