Bekijk alle artikelen

 

 

 

 

 

 

 

<p>Twee werknemers van een loonwerkersbedrijf zijn in dienst op basis van een 0-urencontract. Zij beginnen 's morgens om 7.00 uur en moeten Samen de beplantingsvakken maaien. Een van hen, Een jongen van 14 jaar, Krijgt opdracht om tussen de beplanting te Klepelen. Hij bestuurt Een minitractor. De Ander, een volwassen werknemer, Heeft de opdracht Gekregen om toezicht te houden op de Jongen. Hij maait rond de bomen met een bosmaaier. Hij kan de jongen op de tractor niet bijhouden. Zij verliezen elkaar daardoor uit het zicht. In de loop van de dag heeft hij de jongen wel een aantal keren opgezocht om hem opdrachten te geven, de laatste maal om 17.30 uur. Zij spreken af dat zij omstreeks 18.30 uur zullen ophouden met werken. Als de jongen niet op de afgesproken tijd komt opdagen, gaat de volwassen 'handwerker groen' hem zoeken. Uiteindelijk ziet hij het tractortje omgekeerd in een sloot liggen. Blijkbaar is het voertuig gekanteld. Het slachtoffer is onder de machine terecht gekomen en daarbij bekneld geraakt. Het blijkt te zijn over-leden. Niet bekend is of dit overlijden is veroorzaakt door verdrinking of door inwendige kwetsuren.</p>

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;

<p>Veel leidinggevenden waren gewend zich tijdens een VOR te gedragen als politieagenten; op zoek naar fout gedrag of gevaarlijke situaties. Er werd gecorrigeerd of straf uitgedeeld. Soms legden zij een VOR-formulier met ondeugdelijke situaties of handelingen bij de Kam-afdeling neer in de hoop dat die actie zou nemen. Een aanpak, kortom, die niet echt bijdroeg aan een gedeeld gevoel van verantwoordelijkheid voor veiligheid en gezondheid binnen het bedrijf.</p>

<p>Een werkneemster werkt sinds 1991 als productiemedewerker bij een vleesverwerker op de afdeling snijden en verpakken. Zij plaatst hammen en worsten in een snijmachine, legt de gesneden producten in bakjes en weegt ze. Zij werkt aan een lopende band bij een temperatuur van 10 °C. Het is werk met een kortcyclisch karakter, vrij hoge werkdruk en korte pauzes. Midden 2001 krijgt zij last van haar polsen; na twee operaties volgt de diagnose RSI. Zij raakt geheel arbeidsongeschikt. In 2003 wordt de arbeidsovereenkomst ontbonden met toekenning van een vergoeding van € 35.000. Zij vordert van haar werkgever schadevergoeding. De kantonrechter kent de vordering toe en de werkgever gaat in beroep.</p>

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;

&nbsp;