Gastblog Ingeborg Goutbeek, Arbeidsinspecteur Arbeidsomstandigheden bij de Nederlandse Arbeidsinspectie (NLA)

Tijdens mijn piketdienst op woensdagochtend word ik gebeld. Er is een arbeidsongeval gebeurd met een hoogwerker. Samen met een collega neem ik de melding en de historie van het bedrijf door en vervolgens rijden we naar de ongevalslocatie.

Werknemer maakt val van 8 meter

We worden opgevangen door de werkgever. Hij neemt ons mee naar de plek van het ongeval en vertelt wat er is gebeurd. We kijken naar de hoogwerker, de ondergrond waar deze op stond en de rest van de omgeving. Zo vormen we ons een beeld van wat er gebeurd zou kunnen zijn en hoe.

De hoogwerker blijkt uit balans te zijn geraakt en is daardoor omgevallen. Het slachtoffer is er vervolgens uit gesprongen. Hij maakte hierbij een val van 8 meter hoogte en belandde op zijn rug.

We stellen vast in hoeverre de werkgever het arbeidsmiddel en de bijbehorende risico's heeft geïnventariseerd. Kan de werkgever aantonen dat diens werknemer voldoende onderricht en instructie had gekregen om zijn taken te kunnen uitvoeren? Waren de noodzakelijk persoonlijke beschermingsmiddelen aanwezig en zijn deze ook gebruikt?

Werkgever is aangedaan

De werkgever heeft het ongeval zien gebeuren. Hij belt zelf 112, door de ernst van het ongeval volgen dan alle 'toeters en bellen'. De meldkamer alarmeert ambulance, politie en traumahelikopter.

We merken op dat de werkgever is aangedaan. Niet zo vreemd, het slachtoffer is van grote hoogte gevallen en heeft hierbij meerdere wervels beschadigd. De werkgever voelt zich verantwoordelijk en het is nog onbekend hoe het herstel van het slachtoffer zal verlopen.

Het slachtoffer zelf is helaas niet direct aanspreekbaar. Zijn verklaring plannen we voor een later moment in. Een paar dagen later kunnen we hem spreken. Hij is al ontslagen uit het ziekenhuis en draagt een aangemeten korset. Het lijkt erop dat hij goed zal herstellen.

Zelfonderzoek en controle

Ondertussen stelt de werkgever volgens de werkwijze Ongevalsonderzoek een werkgeversrapportage en verbeterplan op. Hij krijgt hier 3 weken de tijd voor. Hij doet zelf onderzoek naar het ongeval: wat zijn de directe en basisoorzaken? Maar ook: welke maatregelen gaat hij nemen om deze oorzaken weg te nemen?

Na 3 weken krijg ik de documenten binnen. Deze voldoen nog niet helemaal aan onze eisen, dus bespreek ik met de werkgever wat er ontbreekt. Vervolgens krijgt hij 2 weken de tijd om zijn rapportage aan te passen. Deze tweede versie voldoet wel. Daarop sluit ik de zaak van het ongeval af.

Wel maak ik direct een nieuwe zaak aan: een vervolginspectie. Die zet ik in de wachtstand, want de werkgever heeft in zijn plan van aanpak een einddatum genoemd. Na een paar maanden zouden de maatregelen uitgevoerd moeten zijn.

Goede herinspectie: veiligheid verbeterd

Op een mooie woensdagmiddag rijd ik onaangekondigd naar de werkgever toe om dit te controleren. Als hij mij ziet, komt hij direct lachend naar me toe: "Hij is er hoor, hij werkt weer!" Ik loop met de werkgever mee en zie het slachtoffer staan. Het gaat goed met hem en hij is weer aan het werk. Ook voor mij als arbeidsinspecteur is het fijn om het slachtoffer weer op de been te zien, in dit geval letterlijk.

De werkgever vertelt uitgebreid over de maatregelen die hij genomen heeft. Wat blijkt: hij heeft uiteindelijk zelfs meer gedaan dan hij van plan was en opgeschreven had. Het slachtoffer is blij met de genomen maatregelen, hij geeft aan dat de veiligheid binnen het bedrijf aanzienlijk is verbeterd.

Nadat ik van de werkgever ook nog enkele bewijzen heb gezien dat hij daadwerkelijk zijn maatregelen heeft uitgevoerd, rond ik mijn bezoek af. Ik kan mijn vervolginspectie met tevredenheid afsluiten omdat de werkgever van het ongeval heeft geleerd. Daarna rijd ik door naar mijn volgende inspectie.